Osmanlı Devleti 19. yüzyılda 'hasta adam' olarak nitelendiriliyor; toprak kayıpları, ekonomik bağımlılık (Düyun-u Umumiye) ve iç isyanlarla zayıflıyordu. Trablusgarp Savaşı (1911) İtalya'nın Kuzey Afrika'daki son Osmanlı toprağını işgalini, Balkan Savaşları (1912-1913) ise Rumeli'deki toprakların büyük bölümünün kaybını getirdi.
Birinci Dünya Savaşı'na giriş
Osmanlı Devleti, İttihat ve Terakki yönetiminin Almanya yanlısı politikası sonucu 1914'te İttifak Devletleri yanında savaşa girdi. Çanakkale Cephesi'nde büyük bir savunma zaferi kazanılmasına karşın savaş genelinde yenilgi kaçınılmaz oldu.
Mondros Ateşkes Antlaşması (30 Ekim 1918)
Antlaşmanın 7. maddesi İtilaf Devletleri'ne güvenlik gerekçesiyle istedikleri bölgeyi işgal hakkı tanıyor, 24. madde ise Doğu Anadolu'da olası bir Ermeni devletine zemin hazırlıyordu. Bu belirsiz hükümler, Anadolu'nun fiilen işgalinin hukuki dayanağı oldu ve Milli Mücadele'nin doğuşunu hızlandırdı.