Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi 2 Ünite 7

Atatürk kültür ile medeniyeti birbirinden ayırmanın yanlış olduğunu düşünüyordu. Ziya Gökalp kültürü millî, medeniyeti ise milletlerarası sayarak ikisini ayırırken, Atatürk 'medeniyet' ve 'kültür' kavramlarını bir bütün olarak ele almıştır. Bu nedenle B şıkkı onun görüşünü yansıtır.

Latin harflerine dayanan yeni Türk alfabesi, 1 Kasım 1928'de TBMM'de kabul edilen 1353 sayılı 'Türk Harflerinin Kabul ve Tatbiki Hakkında Kanun' ile resmen kabul edildi. Ardından 1 Ocak 1929'da Millet Mektepleri açılarak halka yeni harfler öğretildi.

Millet Mekteplerinde yetişkinlere temel bilgi verilmesi amaçlanıyordu; okuma-yazma (kıraat ve tahrir), hesap ve ölçüler, sağlık bilgisi ve yurt bilgisi gibi dersler okutuluyordu. Ziraat bilgisi bu temel dersler arasında yer almıyordu.

Atatürk'ün direktifiyle Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti 12 Nisan 1931'de, Türk Dili Tetkik Cemiyeti ise 12 Temmuz 1932'de kuruldu. Bu cemiyetler daha sonra Türk Tarih Kurumu ve Türk Dil Kurumu adlarını almıştır.

Türk Tarihi Tetkik ve Türk Dili Tetkik cemiyetleri kitap ve dergi yayımladı, tarih ve dil kurultayları düzenledi, İslamiyet öncesi Türk tarihi ve dilini araştırarak Türk milletinin köklü geçmişini bilimsel olarak ortaya koymaya çalıştı. 'Osmanlı mirasına sahip çıkmak' ise bu kurumların öncelikli amacı değildi; aksine Osmanlı merkezli tarih anlayışının dışına çıkılmak istenmişti.

Cumhuriyet'in ilk yıllarında Batılı, çok sesli müzik desteklendi: Devlet Konservatuvarı açıldı, Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası kuruldu, yerli ve yabancı hocalar getirildi ve halk müziği ögeleri çok sesli işlendi. Dârülelhan'ın Şark Musikisi Şubesi ise 1926'da kapatıldı; dolayısıyla A şıkkı bu dönemin özelliği değildir.

Türk Beşleri; Cemal Reşit Rey, Ahmet Adnan Saygun, Ulvi Cemal Erkin, Hasan Ferit Alnar ve Necil Kâzım Akses'ten oluşan, Cumhuriyet'in ilk kuşak çok sesli müzik bestecileridir. Muammer Sun daha sonraki kuşaktan bir bestecidir, Türk Beşleri arasında yer almaz.

Afyonkarahisar'daki Zafer Anıtı 1936'da Avusturyalı heykeltıraş Heinrich Krippel tarafından yapılmıştır. Krippel, Ankara Ulus'taki Zafer Anıtı ve Sarayburnu Atatürk Heykeli gibi eserleriyle de tanınır. Paul Bonatz ve Giulio Mongeri ise mimardır.

Atatürk döneminde çok sayıda kamu binası yapıldı, şehir planlaması uygulandı (ör. Ankara için Jansen Planı), Alman ve Avusturyalı mimarlar çalıştı ve ilk dönem eserleri Birinci Ulusal Mimari (Osmanlı-Rönesans) üslubundaydı. Kübik/modern mimari ise daha çok Ankara'da yaygınlaştı; İstanbul'un bu üslubu benimsediğini söyleyen E şıkkı doğru bir özellik değildir.