Sürdürülebilir kalkınma, Brundtland Raporu'nun (1987) tanımıyla 'gelecek kuşakların kendi ihtiyaçlarını karşılama yetisinden ödün vermeden bugünün ihtiyaçlarını karşılamak'tır. Üç ayağı vardır: ekonomik, sosyal ve çevresel sürdürülebilirlik.
Zayıf ve güçlü sürdürülebilirlik
Zayıf sürdürülebilirlik: doğal ve yapay sermaye birbirinin yerine geçebilir; toplam sermaye stokunun korunması yeterlidir. Güçlü sürdürülebilirlik: kritik doğal sermayenin (biyoçeşitlilik, iklim) ikamesi yoktur, ayrıca korunmalıdır.
Yeşil ekonomi araçları
Yeşil büyüme, çevresel riskleri yönetirken büyümeyi sürdürmeyi hedefler. Döngüsel ekonomi, 'al-kullan-at' doğrusal modeli yerine geri dönüşüm, yeniden kullanım ve atığın kaynağa dönüştüğü kapalı sistemler önerir. İklim rejimi: 1992 Rio Zirvesi, Kyoto Protokolü (1997) ve 1,5-2°C hedefli Paris Anlaşması (2015; Türkiye 2021'de onayladı, 2053 net sıfır hedefi). Karbon ayak izi ve yeşil tahviller gibi kavramlar firmalar düzeyinde yaygınlaşmaktadır.