Hak, hukuk düzeninin kişilere tanıdığı yetki ve menfaattir. Ayrımlar: kamu hakları (seçme-seçilme, dilekçe hakkı), medeni haklar (yaşam, mülkiyet), şahsi haklar (alacak hakkı — belirli kişiden istenebilir) ve ayni haklar (mülkiyet gibi herkese karşı ileri sürülebilen, eşya üzerinde doğrudan hâkimiyet sağlayan haklar).
Kazanılma ve kaybedilme
Haklar hukuki işlemle (sözleşme), hukuki olayla (doğum, ölüm, zamanın geçmesi-zamanaşımı) veya kanun gereği kazanılır. Fiil ehliyeti: ayırt etme gücü, erginlik ve kısıtlı olmama koşullarına bağlıdır.
Korunması
Hakkın korunmasında asıl yol dava açmaktır (edâ, tespit, inşai dava türleri). Kişinin hakkını kendi gücüyle alması (ihkak-ı hak) kural olarak yasaktır; ancak meşru müdafaa ve zorunluluk hâli gibi hukuka uygunluk nedenleri istisnadır. MK md. 2 dürüstlük kuralı: herkes haklarını kullanırken dürüst davranmalıdır; hakkın kötüye kullanılması hukuken korunmaz. İyi niyet (md. 3) bir hukuki durumun farkında olmama hâlidir ve durumun bilinmediğinin ispatıyla ileri sürülebilir.