Harrod-Domar modeli büyümeyi yatırıma indirger: büyüme oranı = tasarruf oranı / sermaye-çıktı oranı (g = s/v). Tasarruf → yatırım → kapasite artışı zinciri vurgulanır; yatırımların talep yaratıcı ve kapasite artırıcı ikili etkisi (denge bıçak sırtındadır) gösterilir.
Solow (neoklasik) modeli
Çıktı; emek, sermaye ve teknolojiyle üretilir. Sermayeye azalan getiri nedeniyle ekonomi uzun dönemde durağan duruma yaklaşır; sürekli kişi başı gelir artışı ancak teknolojik ilerlemeyle mümkündür. Modelin çarpıcı öngörüsü yakınsamadır: yoksul ülkeler daha hızlı büyür ve zenginlere yetişir (aynı tasarruf oranı ve teknolojiye erişim varsayımıyla).
İçsel büyüme
İçsel (endojen) büyüme teorileri (Romer, Lucas) teknolojiyi dışsal değil, model içinde açıklar: beşeri sermaye (eğitim), Ar-Ge, bilgi yayılımı ve öğrenme süreçleri getirinin azalmamasını sağlar. Politika sonucu: eğitime ve yeniliğe yatırım büyümeyi kalıcı hızlandırır.