İktisat Metodolojisi 2024-2025 Final
Kaynak: https://lolonolo.com/2026/01/06/iktisat-metodolojisi-2024-2025-final-sorulari/
📖 Konu özeti (sınav öncesi tekrar)
İktisat Metodolojisi 2024-2025 Final Soruları
İktisat Metodolojisi 2024-2025 Final Soruları
1. Bilim Felsefesi ve Sınır Problemi
Bilimsel bir disiplinin en temel sorusu, neyin bilim olduğunu neyin bilim olmadığını (metafizik veya sahte bilim) belirlemektir. Bu ayrım çabası, metodolojide sınır problemi (demarcation problem) olarak adlandırılır. Bilimsel ilerlemenin niteliği konusunda ise Thomas Kuhn, ilerlemenin birikimsel olmadığını, aksine paradigmalar arası eşölçülemez sıçramalarla gerçekleştiğini savunur. Kuhn’a göre sosyal bilimler henüz “paradigma öncesi” aşamadadır. Bu bağlamda, Kuhncu anlamdaki radikal bilimsel devrim ile Keynesgil devrim gibi iktisat içi politika değişimlerini aynı kefeye koymak metodolojik bir yanılgıdır.
2. Yanlışlanabilirlik ve Durumsal Çözümleme
Karl Popper, tümevarım ve doğrulama yöntemlerine getirdiği radikal eleştirilerle tanınır. Ona göre bilimsel bir teorinin geçerliliği onun doğrulanabilmesinde değil, yanlışlanabilirliğinde yatar. Popper, sosyal bilimlerin görevinin tarihsel kehanetlerde bulunmak değil, durumsal çözümleme (situational analysis) yoluyla bireylerin eylemlerinin kasıtsız ve amaçlanmayan sonuçlarını incelemek olduğunu ileri sürer.
3. İktisadi Okullar ve Öznelcilik
İktisadi sistemin statik bir denge değil, dinamik bir süreç olduğunu savunan Süreç Çözümleme Araştırma Programı, özellikle Avusturya Okulu ile özdeşleşmiştir. Bu ekolün temsilcilerinden Ludwig Von Mises, öznelcilik (subjectivism) ve insan eylemi (praxeology) kavramlarıyla, sosyal bilimlerin doğa bilimlerinin yöntemleriyle incelenemeyeceğini savunarak Cambridge Ekolü’nden John Neville Keynes gibi isimlerle metodolojik tartışmalara girmiştir. Joseph Schumpeter ise kapitalizmin dinamizmini girişimcinin rolüne dayanan yaratıcı yıkım kavramıyla açıklamıştır.
4. Modern Metodolojik Yaklaşımlar: Friedman ve Samuelson
Milton Friedman, metodoloji tartışmalarını ciddiye almadığını belirtse de “Pozitif İktisadın Metodolojisi” eseriyle araçsalcılık (instrumentalism) akımını etkilemiş; varsayımların gerçekliğinden ziyade modelin tahmin gücüne odaklanılması gerektiğini savunmuştur. Öte yandan Paul Samuelson, işlemselcilik (operationalism) anlayışıyla iktisadi kavramların matematiksel ve operasyonel olarak tanımlanması gerektiğini savunarak modern iktisadın teknik temellerini atmıştır.
5. Lakatos Sentezi ve Metodolojik Çoğulculuk
Imre Lakatos, Popper’ın yanlışlamacılığı ile Kuhn’un paradigma görüşlerini sentezleyerek Bilimsel Araştırma Programları metodolojisini geliştirmiştir. Bu programlar, değiştirilemez bir “sert çekirdek” ve onu koruyan “koruyucu kuşak”tan oluşur. Buna karşın Paul Feyerabend, bilimde tek bir yöntemin dayatılmasına karşı çıkarak “ne olsa uyar” (anything goes) ilkesini ve yöntemsel anarşizmi savunmuştur.
6. Yapısalcılık, Yapıbozumculuk ve Dil
Sosyal bilimlerde dilbilimle kurulan ilişki, teorilerin önermeler kümesi olarak değil, birer yapı olarak görülmesini sağlayan yapısalcılığı doğurmuştur. Yapıbozumculuk (deconstruction) ise dildeki “gelişmiş/az gelişmiş” gibi ikili karşıtlıkların birer egemenlik ilişkisi barındırdığını ortaya koyar. Bu yaklaşımlar, bilimsel teorileri mutlak doğru/yanlış olarak etiketlemek yerine, onların içsel yapılarını ve söylem çözümlemelerini ön plana çıkarır.