İktisat politikasının dört temel amacı vardır ('sihirli dörtgen'): tam istihdam, fiyat istikrarı, iktisadi büyüme ve dış denge (ödemeler bilançosu istikrarı). Gelir dağılımının iyileştirilmesi ve bölgesel dengesizliklerin giderilmesi de tamamlayıcı amaçlardır. Amaçlar birbiriyle çelişebilir: örneğin enflasyonu düşürme politikası kısa dönemde işsizliği artırabilir (Phillips eğrisi).
Tinbergen ilkesi
Bağımsız amaç sayısı kadar bağımsız araca ihtiyaç vardır; tek araçla birden çok amaca ulaşılamaz. Bu yüzden maliye ve para politikalarının eşgüdümü gerekir.
Politika araçları
Maliye politikası: kamu harcamaları ve vergiler yoluyla toplam talebin yönetilmesi. Para politikası: merkez bankasının para arzı ve faiz üzerinden ekonomiyi etkilemesi. Dış ekonomi politikası: kur, gümrük tarifeleri, kotalar. Gelirler politikası: ücret ve fiyatlara doğrudan müdahale (asgari ücret, fiyat kontrolleri). Yapısal politikalar ise rekabet, eğitim ve kurumsal reformlarla arz yönünü güçlendirir.