Kurum içi iletişim, kurumun çalışanlarıyla ve çalışanların birbirleriyle kurduğu iletişimdir. Çalışanlar kurumun ilk ve en önemli paydaşı kabul edilir; dış paydaşlara verilen mesajların inandırıcılığı da büyük ölçüde iç iletişimin başarısına bağlıdır.
Amaçlar ve Araçlar
Kurum içi iletişimin başlıca amaçları; çalışanları bilgilendirmek, görevleri eşgüdümlemek, motivasyon ve iş doyumunu artırmak, kuruma bağlılık ve aidiyet duygusu geliştirmek ve değişimi yönetmektir. Kullanılan araçlar arasında kurum içi dergi ve bültenler, intranet, e-posta, toplantılar, duyuru panoları, öneri kutuları, çalışan anketleri ve kurum içi etkinlikler sayılabilir.
Formal ve İnformal İletişim
Formal (biçimsel) iletişim, kurumun örgüt şemasında tanımlanmış resmî kanallar üzerinden yürütülen iletişimdir. İnformal (biçimsel olmayan) iletişim ise kişisel ilişkiler temelinde kendiliğinden gelişir. İnformal iletişimin en bilinen biçimi, söylenti ve dedikoduyu da içeren ve İngilizcede grapevine (asma, üzüm salkımı) olarak adlandırılan söylenti ağıdır. Bu ağ çok hızlı işler; formal kanallar yetersiz kaldığında ve belirsizlik arttığında daha da güçlenir. Yöneticiler söylentilerle mücadelede zamanında, açık ve doğru bilgilendirme yapmalıdır.
İletişimin Yönleri
- Yukarıdan aşağıya (dikey) iletişim: Yöneticilerden çalışanlara talimat, politika, görev tanımı ve performans geribildiriminin iletilmesidir.
- Aşağıdan yukarıya (dikey) iletişim: Çalışanlardan yönetime öneri, şikâyet, rapor ve görüşlerin iletilmesidir; öneri kutuları, çalışan anketleri, şikâyet sistemleri ve açık kapı politikası başlıca araçlarıdır.
- Yatay iletişim: Aynı hiyerarşik düzeydeki çalışanlar ya da birimler arasında koordinasyon ve sorun çözme amacıyla kurulan iletişimdir.
- Çapraz iletişim: Farklı birimlerde ve farklı hiyerarşik düzeylerde bulunan kişiler arasındaki iletişimdir.
İletişim Ağları
Alex Bavelas ve Harold Leavitt'in küçük gruplar üzerindeki çalışmaları, iletişim ağlarının grup performansı ve doyumunu etkilediğini göstermiştir. Tekerlek (çark) ağında tüm bilgi merkezdeki tek kişi üzerinden akar; basit görevlerde hızlıdır, ancak merkez dışındaki üyelerin doyumu düşüktür. Zincir ağı hiyerarşik bir sırayı, Y ağı zincir ile merkezîleşmenin karışımını yansıtır. Daire ağında her üye yalnızca yanındakilerle iletişim kurar. Tam bağlantılı (çok kanallı) ağda herkes herkesle iletişim kurabilir; karmaşık görevlerde ve üye doyumunda daha başarılıdır. Kurum içi iletişimin etkinliği, düzenli iletişim denetimleriyle değerlendirilebilir.