Dar anlamda sosyal politika, çalışanların (özellikle ücretlilerin) çalışma ve yaşam koşullarını iyileştirmeyi; geniş anlamda ise toplumun tüm kesimlerinin refahını artırmayı amaçlayan kamu müdahalelerinin bütünüdür. Sanayi Devrimi'nin yarattığı işçi sorunlarıyla doğdu; Bismarck'ın 1880'lerdeki sosyal sigorta yasaları ilk sistemli uygulamadır.
Amaçları
Sosyal adaleti sağlamak, gelir dağılımını iyileştirmek, yoksullukla mücadele etmek, çalışma yaşamını insanileştirmek ve sosyal barışı korumak. Anayasa md. 2'deki sosyal devlet ilkesi, devlete bu alanda görev yükler.
Araçları
Sosyal güvenlik: primli sistemle çalışanları riske karşı korur (SGK — 4/a, 4/b, 4/c). Sosyal yardımlar: prim ödemeden, muhtaçlık ölçütüyle yapılan karşılıksız transferler (yaşlılık aylığı, şartlı eğitim yardımı). Sosyal hizmetler: bakım ve rehberlik odaklı hizmetler (çocuk, yaşlı, engelli bakımı). Yasal düzenlemeler (iş hukuku), asgari ücret ve toplu pazarlık da sosyal politika araçlarındandır.