Dil, insanlar arasında anlaşmayı sağlayan doğal bir sesler dizgesi; aynı zamanda kültürün en önemli taşıyıcısıdır. Dil canlı bir varlıktır: doğar, gelişir ve dönüşür.
Dil aileleri ve Türkçe
Diller köken bakımından ailelere ayrılır: Hint-Avrupa (İngilizce, Almanca, Fransızca, Farsça), Sami (Arapça, İbranice), Ural-Altay vb. Türkçe geleneksel sınıflandırmada Ural-Altay dil ailesinin Altay kolunda yer alır. Yapı bakımından ise Türkçe sondan eklemeli (agglutinant) bir dildir: köke arka arkaya ekler getirilerek yeni sözcükler ve anlamlar türetilir (örn. göz + lük + çü + ler).
Lehçe, ağız, şive
Lehçe, ortak kökenden gelen dillerin zamanla ayrışmış uzak kollarıdır (Kırgızca, Özbekçe gibi Türki lehçeler). Ağız, aynı dilin bölgesel söyleniş farklılıklarıdır (Karadeniz ağzı). Şive, büyük toplulukların dildeki genel söyleyiş özellikleridir.