Roman, Avrupa'da modern düşünceyle ortaya çıkmış, somut zaman ve mekânda geçen, göndergesel dili olan ve düzyazıyla (nesir) yazılan bir türdür. Manzum, yani ölçülü ve uyaklı nazım biçiminde yazılmak romanın özelliği değildir; bu nedenle E şıkkı doğru cevaptır.
Auzef Türk Dili 2 Final Deneme Sınavı 3
Kaynak: https://lolonolo.com/2022/04/23/auzef-turk-dili-2-final-deneme-sinavi-3/
📖 Konu özeti (sınav öncesi tekrar)
Auzef Türk Dili 2 Final Deneme Sınavı 3
Auzef Türk Dili 2 Final Deneme Sınavı 3
Polisiye, bilim-kurgu, fantastik ve tarihsel roman, romanın alt türleridir. "Epik" ise kahramanlık konularını işleyen destansı şiir türünü (ya da Brecht'in epik tiyatrosunu) ifade eder; romanın bir alt türü olarak sayılmaz.
Karagöz, orta oyunu, meddah ve kukla geleneksel Türk seyirlik oyunlarıdır. Komedya ise kökeni Antik Yunan'a dayanan Batı tiyatrosuna ait bir türdür; bu yüzden geleneksel Türk seyirlik oyunlarından biri değildir.
Deneme, yazarın herhangi bir konudaki kişisel görüşlerini samimi ve öznel bir üslupla anlattığı düzyazı türüdür; gerçek düşüncelere dayanır. Kurmaca (hayal ürünü) bir tür değildir; roman ve hikâye kurmaca türlerdir. Bu nedenle B şıkkı denemenin özelliği değildir.
Yazarın kendi hayat hikâyesinden hareketle yazdığı roman otobiyografik romandır. Biyografik roman ise yazarın başka bir kişinin hayatını konu edindiği romandır; "oto-" ön eki "kendi" anlamına gelir.
Haldun Taner, Karagöz, orta oyunu ve meddah gibi geleneksel Türk tiyatrosunun unsurlarını Brecht'in epik tiyatro anlayışıyla birleştirerek modern Türk tiyatrosunda yeni bir tarz oluşturmaya çalışmıştır. "Keşanlı Ali Destanı" bu anlayışın en bilinen örneğidir.
Bertolt Brecht, epik tiyatronun öncüsü olarak kabul edilir. Epik tiyatroda seyircinin oyunla özdeşleşmesi yerine yabancılaştırma efekti kullanılarak eleştirel düşünmesi amaçlanır. Tragedya, komedya, fars ve melodram ise Brecht'ten çok önce var olan geleneksel türlerdir.
Roman türü, Avrupa'da akla dayalı düşünceyi öne çıkaran rasyonalizm ve bilginin deneyden geldiğini savunan ampirizm ile birlikte doğmuştur. Bu akımlar gerçekçi, somut zaman ve mekâna dayanan bir anlatıyı ön plana çıkarmış ve romanın biçimini etkilemiştir. Postmodernizm ve egzistansiyalizm gibi akımlar ise çok daha sonra ortaya çıkmıştır.
Roman ile öyküyü yalnızca uzunluk-kısalık ölçüsüyle ayırmak yanıltıcıdır; çünkü uzun öyküler ya da kısa romanlar bulunabilir. Asıl belirleyici olan zamansal hareketlilik, karakterin dönüşümü ve olay örgüsünün karmaşıklığı gibi yapısal özelliklerdir.