1980 öncesinde Türkiye, ithal ikameci sanayileşme modelini izledi: yüksek gümrük duvarlarıyla yerli sanayi korunuyordu. 24 Ocak 1980 kararları ile ihracata dayalı büyüme modeline geçildi; fiyatların oluşumu serbestleştirildi, ihracat teşvikleri ve kur ayarlamaları devreye girdi.
Sermayenin serbestleşmesi
1989'da sermaye hareketleri tamamen serbest bırakıldı; ancak güçlü bir bankacılık denetim çerçevesi kurulmadan atılan bu adım, ekonomiyi kısa vadeli sermaye akımlarına duyarlı hale getirdi.
Krizler
1994 krizi kamu açıklarının kısa vadeli borçlanmayla finansmanından, 2001 krizi bankacılık sisteminin kırılganlığından doğdu; 2001 sonrası güçlü mali disiplin ve bankacılık reformları uygulandı. 2008 küresel krizi ise dış talep ve sermaye kanalıyla Türkiye'yi etkiledi. Bu dönüşümler, kurumsal kapasite ile dışa açıklığın dengesinin önemini gösterdi.