“Eski Türklerin vezni hece vezniydi. Kaşgarlı Mahmut’un lügatindeki Türkçe şiirler hep hece
veznindedir. Sonraları Çağatay ve Osmanlı şairleri taklit yoluyla İranlılardan aruz veznini aldılar.
Türkistan’da Nevaî, Anadolu’da Ahmet Paşa aruz veznini yükselttiler. Sarayda bu vezne kıymet
verdiler. Fakat halk, aruz veznini bir türlü anlayamadı. Bu sebeple halk şairleri eski hece vezniyle
şiirler söylemekte devam ettiler. Ahmet Yesevi, Yunus Emre, Kaygusuz gibi tekke şairleri ve Âşık
Ömer, Dertli, Karacaoğlan gibi saz şairleri hece veznine sadık kaldılar.”
Yukarıda verilen parçanın anlatımında aşağıdakilerin hangisi ağır basmaktadır?